مطالعه جنسیتی رابطه شیوه‌ی همسرگزینی(سنتی و جدید) با رضایت‌زناشویی در خانواده‌های شهر شیراز

نویسندگان

چکیده

پژوهش حاضر با هدف مطالعه جنسیتی رابطه شیوه‌ی همسرگزینی( سنتی و جدید) با میزان رضایت زناشویی در میان خانواده‌های شهر شیراز انجام گرفته است. روش پژوهش، پیمایش و ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه بوده است. جامعه آماری پژوهش، شامل زنان 15 سال به بالای متاهل بوده و حجم نمونه با استفاده از جدول لین 389 نفر بر آورد گردیده است. داده‌ها پس از جمع‌آوری توسط نرم‌افزار Spssدر دو سطح توصیفی و استنباطی(آزمون مقایسه میانگین‌ها) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از آزمون فرضیات نشان داد که میزان رضایت زناشویی در همسرگزینی(سنتی و جدید) با یکدیگر متفاوت بوده و در همسرگزینی جدید میزان رضایت زناشویی بیشتر است. مطالعه‌ی جنسیتی این رابطه نشان داد که رابطه مذکور تنها در بین مردان برقرار است و در مورد زنان این تفاوت دیده نشد. بررسی تفاوت میزان رضایت زناشویی در ابعاد مختلف آن با شیوه همسرگزینی در زنان و مردان نیز نشان داد که در گروه مردان تنها میزان ابعاد رضایت جنسی و مناسبات بین فردی در شیوه همسرگزینی سنتی و مدرن با یکدیگر متفاوت است و در مورد زنان هیچ تفاوت معناداری در هیچ‌کدام از ابعاد رضایتمندی زناشویی برحسب شیوه همسرگزینی ملاحظه نشد. 

کلیدواژه‌ها